ဒီရင္နားပါအရိုင္းလိပ္ျပာ..(၁၁)

ေသလုေမ်ာပါးနာက်င္လွသည့္ေ၀ဒနာကိုခံစားျပီးအားတင္းေလွ်ာက္လာလိုက္တာတနာရီေလာက္ခရီးေပါက္လာေတာ့ေတာကပိုနက္လာသလိုခံစားရသည္..အေပၚကျပဳတ္က်လာေတာ့က်ေနာ့္စခန္းခ်ရာကိုဘယ္အရပ္မ်က္ႏွာမွန္းက်ေနာ္မေ၀ခြဲတတ္..မွန္းျပီးေလွ်ာက္လာေနရတာျဖစ္သည္ဂဏာန္းတေကာင္လမ္းေလွ်ာက္သလိုက်ေနာ္ဆက္ေလွ်ာက္ေနသည္..

က်ေနာ္လဲက်မသြားေအာင္သတိၾကီးစြာထားေနရသည္...ေျမၾကီးေပၚလဲက်လို႔ကေတာ့လိပ္ပက္လက္လန္သလိုက်ေနာ္ျပန္ထနိုင္မွာမဟုတ္ေတာ့...ဒီေတာနက္ၾကီးထဲမွာမထနိုင္လို႔ကေတာ့က်ေနာ့္ဇီ၀ိန္ေၾကြသြားလိမ့္မည္..အခ်ိန္ကညဘက္ကိုေရာက္လာျပီ..က်ေနာ့္အျမင္တြင္ေတာနက္ၾကီးသည္ေၾကာက္မက္ဖြယ္အသြင္သို႔ကူးေျပာင္းလာျပီ..ေရွ႕ကိုအားတင္းျပီးၾကိဳးစားေလွ်ာက္ေနရတာမည္မွ်ၾကီးမားသည့္ေ၀ဒနာကိုခံစားေနရတာေျပာမျပတတ္ေအာင္ပင္..ေရာက္ေနသည့္ေနရာကိုအကဲခတ္ေတာ့သဘာ၀ကဖန္တီးေပးထားေသာေတာင္ၾကားေလးျဖစ္ေနတာေတြ႔ရသည္..

ဒီေတာင္ၾကားေလးထဲအံ့ၾသစရာစမ္းေခ်ာင္းကေလးတခုစီးဆင္းေနတာေတြ႕လိုက္ရသည္...စိတ္ထဲတြင္အေတာ္ေက်နပ္သြားျပီးေနရာေကာင္းတခုကိုေရြးလိုက္သည္..ေက်ာက္တံုးၾကီးၾကီးတခုနားသစ္ပင္ငယ္တပင္ေပါက္ေနေသာေနရာျဖစ္သည္..ဒါမွက်ေနာ္ျပန္ထဖို႔လြယ္မည္ေလ..ေက်ာက္တံုးကိုမွီရင္းေျဖးေျဖးခ်င္းေလွ်ာခ်ျပီးသက္သာသလိုလွဲလိုက္သည္..ေဘးလြယ္အိတ္ထဲႏႈိက္လိုက္ေတာ့ေမ်ာက္သားကင္တေျမွာင္းက်ေနာ္ထဲ့လာတာရွိေနေသးသည္..ဒါကိုဘဲအစာအာဟာရလုပ္လိုက္ရေတာ့သည္..ေရဘူးထဲကေရနည္းနည္းကိုေသာက္သည္..

မနက္က်မွစမ္းေခ်ာင္းကေရျပန္ျဖည့္ေတာ့မည္..ဒဏ္ရာကေသြးအေတာ္ထြက္ထားတာမို႔က်ေနာ္ပင္ပန္းလွျပီ..ဒီအခ်ိန္မွာဘာကိုမွမေၾကာက္နိုင္ေတာ့ပါ..က်ေနာ္အရမ္းေမာေနျပီမို႔မ်က္လံုးကိုအသာမွိတ္ျပီးအိပ္ေပ်ာ္သြားေတာ့သည္..ေျခသံလိုလိုၾကားလိုက္တာေၾကာင့္အိပ္ေနရာကက်ေနာ္လန္႔နိုးသြားသည္..သစ္ပင္မ်ားၾကားကဟိုတေျပာက္ဒီတေျပာက္က်ေနသည့္လေရာင္ထဲတြင္ေျခသံရွင္ကိုက်ေနာ္လိုက္ရွာေနမိသည္...နက္ေမွာင္ေနေသာအေမွာင္ထုကသာလႊမ္းျခံဳေနတာျမင္ရသည္..တျဖည္းျဖည္းနဲ႔အသံကပိုျပီးနီးလာသည္..စမ္းေခ်ာင္းနားေလးကေလွ်ာက္လာေနရာကက်ေနာ္အိပ္ေနေသာဘက္ကိုေျခသံကေရြ႕လ်ားလာသည္..

က်ေနာ့္တကိုယ္လံုးေခၽြးေစးေတြထြက္လာျပီးေၾကာက္ရႊံ႕မႈေၾကာင့္ေမးရိုက္ျပီးတုန္တုန္ခိုက္ခိုက္ခံစားလာရသည္..က်ေနာ့္ေသမင္းလား..ရင္ေတြတဒိန္းဒိန္းခုန္လာသံႏွင့္အတူနီးကပ္လာေသာေျခသံရွင္ကိုေနာက္ဆံုးၾကည့္ျခင္းနဲ႔က်ေနာ္ထိတ္လန္႔ေၾကာက္ရြံ႔႕စြာၾကည့္လိုက္သည္...စမ္းေခ်ာင္းႏွင့္က်ေနာ့္ၾကားတြင္ရပ္ေနေသာအရိပ္တခု..ဒရယ္တေကာင္ကိုလေရာင္မႈန္၀ါး၀ါးမွာျမင္လိုက္ရသည္..က်ေနာ့္ကိုျမင္သြားဟန္ျဖင္ျဒရယ္ကတရွိန္ထိုးေျပးထြက္သြားသည္..

ဟူး...ေတာ္ပါေသးရဲ႕..စိတ္ေမာလူေမာျဖင့္အသာျပန္လွဲေနလိုက္သည္..ေခါင္းကလည္းအလြန္ကိုက္ေနသည္...အနာရွိန္နဲ႔က်ေနာ္ဖ်ားျပီထင္သည္..ကိုယ္ထဲကအားအင္ေတြကုန္ခန္းျပီးလူကစိတ္ဓါတ္က်ခ်င္လာသည္..က်ေနာ့္အတြက္ေသေဘးကနီးကပ္လာျပီလို႔ခံစားေနရသည္..ျပီးေတာ့ျပန္အိပ္ေပ်ာ္သြားျပန္သည္..

စိမ့္တက္လာေသာအေအးဒဏ္ေၾကာင့္က်ေနာ္လန္႔နိုးလာသည္..ဒီအတိုင္းဆက္အိပ္ေနရင္ေတာ့အေအးမိျပီးက်ေနာ္ေသသြားနိုင္သည္..လမ္းျပန္ေလွ်ာက္မွျဖစ္ေတာ့မည္..ပင္လယ္ေရမ်က္ႏွာျပင္ထက္ေပေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာျမင့္တဲ့ရွမ္းကုန္းေျမျမင့္ရဲ႔အေအးဒဏ္ကေတာ့က်ေနာ့္ကိုေန႔ပိုင္းမွာသာနားေနအိပ္စက္ျပီးညပိုင္းကိုေသြးပူေအာင္ခရီးႏွင္ခိုင္းေနသလိုျဖစ္ေနသည္..က်ေနာ္တို႔စခန္းခ်သည့္ေနရာဘက္ဆီက်ေနာ္ဦးတည္ေနမိရဲ႕လားေတာင္က်ေနာ္မေျပာတတ္ပါ..ရန္ကုန္သားတေယာက္သည္ေတာထဲမွာေတာ့စားမရသည့္မိႈတပြင့္လိုဘာမွအသံုးမ၀င္ျဖစ္ေနပါေရာလား..

လွဲေနရာကၾကိဳးစားထျပီးစမ္းေခ်ာင္းဆီကိုတေရြ႕ေရြ႕သြားသည္..ေရဘူးကိုေရျဖည့္ရမည္..ေရသည္က်ေနာ့္အသက္ဘဲျဖစ္သည္..စမ္းေခ်ာင္းေရကိုမ်က္ႏွာကိုအနည္းငယ္ပက္ေဆးလိုက္သည္..ဒဏ္ရာကမေန႔ကေလာက္မနာေတာ့ဘဲထံုက်ဥ္က်ဥ္ခံစားမႈကိုေျပာင္းလာသည္..ညကစားရင္းအနည္းငယ္က်န္သည့္ေမ်ာက္သားကင္ကိုပါးစပ္ထဲထဲ့ျပီး၀ါးေနလိုက္သည္..ဒါေနာက္ဆံုးလက္က်န္စားစရာ..

က်ေနာ္အေပၚကိုျပန္တက္နိုင္ဖို႔ၾကိဳးစားရမည္..ေတာင္ကုန္းကမ္းပါးယံကိုျပန္တြယ္တက္ဖို႔က်ေနာ္ၾကိဳးစားသည္..ဒဏ္ရာကမီးစနဲ႔ထိုးသလိုအခံရခက္စြာနာလာျပန္သည္..နာက်င္မႈေၾကာင့္ေခၽြးသီးေခၽြးေပါက္ေတြပင္ထြက္လာသည္..ဒီေအာက္မွာက်ေနာ္အခ်ိန္မေရြးေသသြားနိုင္သည္..အသက္ေဘးမို႔ဒဏ္ရာကိုအနာခံျပီးအေပၚတက္နိုင္ဖို႔သာဆက္ၾကိဳးစားေနမိေတာ့သည္..

ဒဏ္ရာကျပင္းထန္ေသာနာက်င္မႈကိုေပးေနခ်ိန္မွာေတာင္ရွမ္းျပည္နယ္၏ေတာတြင္းအလွကိုက်ေနာ္ျမင္ေနရေသးသည္..သစ္ပင္ထိပ္ဖ်ားတို႔ဆီမွအလင္းေရာင္ဖက္လုလာေသာျပာလဲ့လဲ့ေကာင္းကင္ကၾကယ္ေရာင္ေတြကမေပ်ာက္ေသးဘဲလင္းလက္ေနတုန္း..မနက္ေလးနာရီေလာက္ရွိျပီထင္သည္...ၾကယ္ေတြလင္းေနပံုကေက်ာက္မ်က္ေတြကိုျဖန္႕ၾကဲထားသလိုေတာက္ပလြန္းေနသည္..က်ေနာ့္လက္ကိုအသာေျမွာက္ၾကည့္ေတာ့ေကာင္းကင္ကၾကယ္ေတြနဲ႔ထိမိေနသလိုလိုေတာင္ခံစားရသည္...

ခပ္ေ၀းေ၀းကေတာင္တို႔၏အရိပ္ကအမဲေရာင္ပန္ခ်ီကားတခ်ပ္ပမာစိန္မႈန္ၾကဲေသာေကာင္းကင္ကိုေနာက္ခံျပီးထင္းထင္းၾကီးျဖစ္ေနသည္..အနက္ေရာင္ကိုအနုအရင့္ျခယ္ေသာပန္းခ်ီကားတခ်ပ္ပမာသဘာ၀အလွတို႔ကအံ့မခန္းဖန္တီးထားသည္...
----------------------By KK
ဆက္ရန္

Read More

ဒီရင္နားပါအရိုင္းလိပ္ျပာ..(၁၀)

က်ေနာ္ထျပီးေတာင္ကုန္းဆီကိုျပန္တက္နိုင္မွျဖစ္ေတာ့မည္..က်ေနာ္ဒီေအာက္ျပဳတ္က်လာတာဘယ္သူမွသိလိုက္ပံုမရ..ေမွာင္လာရင္မုဆိုးေတြလည္းက်ေနာ့္ကိုဆက္ရွာပါ့မလား...က်ေနာ္တို႔အဖြဲ႔တြင္ေလာက္ေလာက္လားလားအားကိုးစရာကမုဆိုးႏွစ္ေယာက္သာရွိသည္..သူတို႔ကေရာဒီေတာင္ကုန္းေအာက္ကိုဆင္းလာပါ့မလား...အေပၚကိုျပန္တက္နိုင္ဖို႔ခပ္ေျပေျပဆင္ေျခေလ်ာေနရာရွာမွျဖစ္ေတာ့မည္..

က်ေနာ္အေပၚကိုျပန္တက္ဖို႔အားေမြးလိုက္သည္..အေပၚျပန္တက္ဖို႔ဆိုတာကလည္းကိုယ့္ေျခေထာက္ကိုကိုယ္အားကိုးျပီးလမ္းေလွ်ာက္တက္နိုင္မွျဖစ္မည္...ညာဘက္ကိုက်ေနာ္ေစာင္းလိုက္သည္..ေျမျပင္မွာလက္ေထာက္ျပီးတကိုယ္လံုး၏အေလးခ်ိန္ကိုလက္ေပၚမွာအားျပဳထားလိုက္သည္...ျပီးေတာ့ညာဘက္ေျခေထာက္ကိုေကြးလိုက္သည္..ေျခေထာက္ေကြးမိသည္ႏွင့္လက္ႏွင့္ေျခေထာက္ကိုအားျပဳျပီးခပ္ကုန္းကုန္းအေနအထားမွမတ္တတ္ရပ္ၾကည့္လိုက္သည္..

ဒဏ္ရာကဆိုးဆိုးရြားရြားနာက်င္လြန္းတာေၾကာင့္မထိန္းနိုင္မသိမ္းနိုင္တခ်က္ေအာ္ပစ္လိုက္သည္..အလြန္တရာခၽြန္ထက္ေသာဆူးတေခ်ာင္းနဲ႔ထိုးသြင္းထားသလိုနာလွသည္...အံကိုခပ္တင္းတင္းၾကိတ္ျပီးျပန္လဲက်သြားသည္..အလြန္ခံစားရခက္လွေသာေ၀ဒနာဆိုးၾကီးပါတကား...တကိုယ္လံုးေခၽြးေတြေတာင္ရႊဲလာသည္..က်ေနာ္မတ္တတ္ရပ္နိုင္ဖို႔တစံုတေယာက္၏အကူအညီကိုရမွျဖစ္မည္..မတ္တတ္ရပ္နိုင္မွသာက်ေနာ္အေပၚျပန္တက္ဖို႔လမ္းရွာနိုင္မည္...

ဒဏ္ရာကနာက်င္လြန္းလို႔က်လာသည့္မ်က္ရည္...စိတ္ေတြေခ်ာက္ျခားျပီးေဒါသေတြထြက္လာတာေၾကာင့္က်ရသည့္မ်က္ရည္မ်ားကမ်က္လံုးထဲမွာအိုင္ထြန္းေနျပီ..ေကာင္းသည့္ေျခေထာက္ကိုအားျပဳျပီးထရပ္ဖို႔ၾကိဳးစားျပန္သည္..ေျမျပင္ေပၚေနာက္တခါျပန္လဲက်သြားသည္..နာက်င္သည့္ေ၀ဒနာတို႔ကမခ်ိမဆန္႕...ေဘးကျမက္ပင္ေတြကိုဆြဲဆုပ္ျပီးႏႈတ္ေနမိသည္...

သည္အတိုင္းအေတာ္ၾကာလဲေလ်ာင္းျပီးနာက်င္သည့္ေ၀ဒနာသက္သာေအာင္ခဏျငိမ္ေနလိုက္သည္...ကဲ..ခုေတာ့ဘုရားလက္ဘဲက်ေနာ့္ကိုယ္က်ေနာ္အပ္ရေတာ့မွာဘဲ..တကယ္ေတာ့ဘုရားတရားအေၾကာင္းကိုက်ေနာ္အမ်ားၾကီးသိလွတာလည္းမဟုတ္..ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ဘုရားလက္ကိုက်ေနာ့္ကိုယ္က်ေနာ္အပ္လိုက္ပါျပီ..စိတ္ထဲမွာလံုျခံဳေႏြးေထြးေသာစိတ္ခြန္အားတိုးလာသည္..

ေ၀ဒနာအနည္းငယ္သက္သာလာတာနဲ႔ေရွးနည္းတူမတ္တပ္ရပ္ဖို႔ၾကိဳးစားလိုက္ျပန္သည္..သည္တၾကိမ္တြင္လည္းေရွးနည္းတူေျမျပင္ေပၚသို႔အရုပ္ၾကိဳးျပတ္ျပန္လဲက်သြားသည္...သည္အတိုင္းေတာ့မျဖစ္နိုင္ေသးပါ..နည္းလမ္းေတာ့ရွိရမည္..ထိုနည္းလမ္းကိုရွာေဖြရလိမ့္မည္..ဒါမွမေမွာင္ခင္က်ေနာ္လမ္းရွာနိုင္လိမ့္မည္..ေဘးဘီကိုလွည့္ၾကည့္ေတာ့သစ္ကိုင္းေျခာက္တေခ်ာင္းက်ေနတာေတြ႔သည္..က်ေနာ္က်လာစဥ္ကတိုက္မိျပီးက်ိဳးက်လာတာျဖစ္မည္ထင္သည္..သစ္တိုင္းထိပ္စကက်ေနာ့္ေပါင္ကိုစိုက္သြားပါလိမ့္မည္..ခုေတာ့ဒီသစ္ကိုင္းကိုဘဲက်ေနာ္ျပန္ဆြဲယူေနရသည္..ရျပီ..

ပတ္၀န္းက်င္ကိုလွည့္လည္စူးစမ္းၾကည့္သည္...ထိုအခါက်မွက်ေနာ္ရွိေနသည့္ခ်ိဳင့္၀ွမ္းေလး၏ေနာက္ဘက္ပိုင္းေရတိုက္စားထားေသာတူးေျမာင္းေလးလိုပံုကိုေတြ႕လိုက္သည္...ေဘးကေျမကမ္းေစာက္ကေတာ့ငါးေပေလာက္ျမင့္နိုင္သည္..သစ္ကိုင္းကိုကိုင္ျပီးေျမာင္းရွိရာကိုတြားလာခဲ့သည္..ထိုေနရာေရာက္ေတာ့ေျမာင္းကမ္းပါးမွာသစ္ကိုင္းကိုေထာင္သည္..ကိုင္ရတာမနာေအာင္သစ္ကိုင္းတဖက္ထိပ္ကိုက်ေနာ္ဦးထုပ္ကိုခၽြတ္ျပီးခ်ည္လိုက္သည္..လက္တဖက္ျဖင့္ေျမာင္းနံရံကိုအားယူျပီးက်န္လက္တဖက္ျဖင့္သစ္ကိုင္းကိုအားျပဳလိုက္သည္...

ျဖည္းျဖည္းခ်င္းမတ္တတ္ရပ္ၾကည့္သည္..ဒဏ္ရာကအလြန္နာက်င္လွသည့္ေ၀ဒနာေပၚလာျပန္သည္..လက္လွမ္းမွီရာသစ္ပင္ငယ္မ်ားသစ္ျမစ္မ်ားကိုလက္နဲ႔ဆြဲယူဆုပ္ကိုင္အားျပဳျပီးမတ္တတ္ရပ္ရသည္..က်ေနာ့္ၾကိဳးပမ္းခ်က္ေအာင္ျမင္သြားျပီ...ေျမျပင္ေပၚမတ္တတ္ရပ္နိုင္သည့္အေနအထားကိုေရာက္ရွိသြားျပီ..ေတာကလည္းတျဖည္းျဖည္းေမွာင္ရီပ်ိဳးလာျပီ...

က်ေနာ္အမ်ားၾကီးသတိေကာင္းေနေသးသည္...က်ေနာ္ေရွ႕တူရႈသို႔ဒယိမ္းဒယိုင္နဲ႔ေျခလွမ္းလာခဲ့သည္..သည္ေတာနက္ၾကီးထဲအခုေတာ့က်ေနာ္တေယာက္တည္း..ေသြးဆာေနေသာေတာရိုင္းတိရိစာၦန္ေတြရွိေနနိုင္သည္...အဆိပ္ျပင္းေသာေျမြေတြလည္းရွိေနနိုင္သည္..သည္လိုဆိုေတာ့လည္းဒီေတာၾကီးအတြင္းမွာက်ေနာ္တေယာက္တည္းအထီးက်န္ဟုမဆိုနိုင္ေတာ့ပါ..မတ္မတ္မရပ္နိုင္သည့္ဒဏ္ရာနဲ႔ဒုကၡိတဘ၀တခုသာေျပာစရာရွိသည္..

က်ေနာ္လမ္းေလွ်ာက္ေနပံုကရယ္စရာေတာ့ေကာင္းလွသည္..ေရွ႕ကိုတည့္တည့္မတ္မတ္သြားနိုင္ျခင္းမရွိ...ဟိုယိုင္သည္ထိုးျဖင့္ေကြ႕ေကာက္သြားေနသည္..ေျခလွမ္းလိုက္တိုင္းနာက်င္မႈကိုခံစားေနရသည္...ကုန္းအေမာ့ေလးတခုကိုေရာက္ေတာ့အလြန္တရာေမာပန္းႏြမ္းနယ္ေနျပီ..ကိုယ္ထဲကအားအင္ေတြလည္းကုန္ခန္းသြားျပီဟုထင္ေနရသည္..ေျမျပင္ေပၚလွဲခ်ျပီးအနားယူခ်င္ေပမယ့္က်ေနာ္အေျခအေနကေျမေပၚလွဲျပီးရင္ျပန္ထနိုင္ဖို႔မလြယ္..မတ္ေစာက္ေသာကမ္းပါးတခုရွိမွထနိုင္လိမ့္မည္..သည္ေတာ့လည္းနာက်င္ပင္ပန္းလွသည့္ေ၀ဒနာကိုအံၾကိတ္ျပီးခက္ခဲစြာတလွမ္းခ်င္းဆက္ေလွ်ာက္ေနရသည္...
------------------------------------------By KK
ဆက္ရန္

Read More

ဒီရင္နားပါအရိုင္းလိပ္ျပာ..(၉)

ဒီတခါေတာ့ငွက္ၾကည့္လိုက္ေတာ့က်ေနာ္ေတာထဲမွာနည္းနည္းပါးပါးလက္ေဆာ့ဖို႔က်ေနာ္သယ္လာတဲ့ထဲကဓါးေျမွာင္ေလးနဲ႔မီးျခစ္..မွတ္စုစာအုပ္နဲ႔ေဘာလ္ပင္ေလးကိုေဘးလြယ္အိတ္ထဲထဲ့..ေမေမထဲ့ေပးလိုက္တဲ့နားရြက္ဖံုးပါေသာဦးထုပ္ေလးေဆာင္း..မာဖလာေလးပတ္..ဂ်ာကင္ေကာက္စြပ္ျပီးလိုက္ခဲ့သည္..မေန႔ကဦးထုပ္မပါဘဲသြားေတာ့သစ္ပင္ေပၚကက်သည့္ႏွင္းရည္ေပါက္ေလးေတြေၾကာင့္ႏွာေခ်ေနရေသးသည္ေလ..ေတာနက္ထဲမို႔အေအးဓါတ္ကခပ္စိမ့္စိမ့္ရွိသည္..မုဆိုးတို႔ကေတာ့က်ေနာ္၀တ္စားပံုကိုၾကည့္ျပီးတျပံဳးျပံဳး..မတတ္နိုင္...ကိုယ့္၀မ္းနာကိုယ္သာသိသည္ေလ..

ဗိုက္ဆာရင္၀ါးဖို႔ေမ်ာက္သားကင္ထားတာတေျမွာင္းနဲ႔ေရဘူးထဲ့ျပီးေတာ့ေတာတက္ဖက္ရွင္ကစံုျပီ..ဆရာတို႔နဲ႔ဒီေန႔ငွက္ရွာၾကေတာ့ခပ္ျမင့္ျမင့္ကပ်ံသြားေသာသူတို႔ရွာသည့္ငွက္လို႔ယူဆရတဲ့ငွက္ကိုျမင္လိုက္ရတာမို႔ငွက္ပ်ံသည့္ဘက္ကိုလိုက္ၾကသည္..ေတာ္ေတာ္လွမ္းလွမ္းသြားမိေတာ့မွဆရာတို႔ရွာေနေသာငွက္ကိုသစ္ပင္ေပၚနားေနတာေတြ႕တာေၾကာင့္ဓါတ္ပံုရိုက္ၾကသည္..ငွက္ကအေတာ္ေလးေတာ့ၾကီးပါသည္..

ဆရာတို႔ဒီေနရာေလးမွအခ်ိန္အေတာ္ၾကာေအာင္ျငိမ္ျငိမ္သက္သက္ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကသည္..ေနာက္ထပ္ငွက္ေတြထပ္လာနိုင္ေသးလားေပါ့..သူတို႔ရိုက္ထားေသာပံုေတြကိုစစ္ေဆးေနၾကသည္က်ေနာ္ကေတာ့ငွက္လာမလာမသိဘဲထိုင္ေစာင့္ေနရတာအေတာ္ပ်င္းလွတာေၾကာင့္အနီးအနားကိုနည္းနည္းေလွ်ာက္ၾကည့္ေနလိုက္သည္...အေတာ္လွမ္းလွမ္းမွာက်ေနာ့္ကိုဆြဲေဆာင္ေနတဲ့အရာတခုကိုလွမ္းျမင္လိုက္တာမို႔ေလွ်ာက္သြားလိုက္ပါသည္..

သစ္ပင္တပင္တြင္ကပ္ေပါက္ေနေသာေသြးကဲ့သို႕နီေစြးေနသည့္အပင္ေလးေတြ..သဇင္ဥနဲ႔သဇင္ပန္းပင္လိုဘဲျဖစ္သည္..ပန္းပြင့္ေလးေတြကလည္းသဇင္လိုခပ္ဆင္ဆင္..ဒါေပမယ့္ေသြးနီေရာင္..ထူးဆန္းတာမို႔ေမေမ့ကိုေပးရင္သေဘာက်မွာဘဲလို႔ေတြးလိုက္မိသည္...ကပ္ေပါက္ေနသည့္အပင္ၾကီးကလူတရပ္မရွိတရွိမွာကိုင္းကိုင္းၾကီး..ပန္းပင္ေလးေတြကအစီအရီကပ္ေပါက္ေနသည္..ခူးဖို႔ေရွ႕တိုးသြားေတာ့ေျခတဖက္နိမ့္ကနည္းျဖစ္သြားလို႔ငံု႔ၾကည့္ေတာ့မွေတာ္ေတာ္မတ္သည့္ဆင္ေျခေလွ်ာထိပ္ေရာက္ေနတာဘဲ..

ေအာက္ေျချမက္ပင္ရွည္ေတြထူထပ္ေနတာေၾကာင့္ဆင္ေျခေလွ်ာမွန္းရုတ္တရက္မသိနိုင္တာျဖစ္သည္..ဒီတိုင္းဆိုပန္းပင္ကိုလက္လွမ္းမွီဖို႔မလြယ္..ဆရာတို႔ဘက္လွမ္းၾကည့္ေတာ့ေတာ္ေတာ္လွမ္းေနတာေၾကာင့္မုဆိုးတို႔ကိုခူးခိုင္းဖို႔ေအာ္မေခၚခ်င္ေတာ့ေပ..ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုးရေတာ့မည္..သစ္ပင္ေပၚတြယ္တက္လိုက္သည္..ပန္းပင္ေပါက္ေနေသာကိုင္းဆီေရာက္ေအာင္တြယ္တက္ျပီးကိုင္းအတိုင္းေရွ႕ကိုေျဖးေျဖးခ်င္းတိုးလိုက္သည္..

ပန္းပင္ေလးေတြေပါက္ေနတာကနည္းနည္းအဖ်ားနားက်သည္..သစ္ကိုင္းကေတာ့ခပ္တုတ္တုတ္မို႔မက်ိဳးက်နိုင္ေလာက္တာမို႔ေရွကိုတေရြ႕ေရြ႕ထပ္တိုးလိုက္သည္..ဆင္ေျခေလွ်ာကအေတာ္နက္တာဘဲ..နည္းနည္းလည္းမတ္တာမို႔ေတာင္ကုန္းေအာက္ကပင့္တိုက္ေနေသာေလကလူကိုလႈပ္ရွားရခက္ေစသည္..လက္စသတ္ေတာ့က်ေနာ္တို႔ကအေတာ္ျမင့္သည့္ေတာင္ကုန္းတခုထိပ္ဘက္မွာရွိေနတာျဖစ္သည္..သစ္ကိုင္းကိုဖက္ရင္းကိုယ္ကိုေရွ႕ကိုဆန္႔ထုတ္လိုက္သည္..မွီေတာ့မည္..

လက္ေခ်ာင္းထိပ္ဖ်ားနဲ႔မထိတထိေလးပန္းပင္၏အရြက္ကိုထိမိေနျပီ..ကိုယ္ကိုတတ္နိုင္သမွ်ထပ္ဆန္႔လိုက္ေတာ့အပင္၏ဥကိုကိုင္မိသြားျပီးအသာဆြဲခြာလိုက္သည္..ရျပီကြ..လက္ထဲကအပင္ကိုဂ်ာကင္ေဘးအိတ္ထဲလွမ္းထိုးအထဲ့မွာလက္ထဲကေခ်ာျပီးလြတ္က်သြားသည္..သတိလက္လြတ္လွမ္းအဖမ္းမွာလူကအသဲထဲေအးသြားသည္..က်ျပီ..

မတ္ေစာက္ေသာဆင္ေျခေလ်ာတေလွ်ာက္လူကတလိမ့္လိမ့္နဲ႔က်သြားတာျမန္လြန္းလို႔ေခါင္းပါမုးသြားသည္..ဘယ္ဘက္ေပါင္ရင္းကစူးရွစြာနာက်င္သြားျပီးသတိတို႔ကင္းလြတ္သြားေတာ့သည္..က်ေနာ္သတိရလာေတာ့ေတာင္ကုန္းေအာက္ေျချမက္ပင္ရွည္ေတြၾကားမွာ..က်ေနာ္ဘယ္ေလာက္ၾကာေအာင္သတိေမ့ေနတာလဲ...လက္ကနာရီကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ညေန၃နာရီ..ဒါဆိုသတိေမ့ေနတာ၂နာရီေက်ာ္ျပီေပါ့..က်ေနာ့္ကိုဘယ္သူမွလိုက္မရွာၾကဘူးလား..

ထထိုင္ဖို႔ၾကိဳးစားေတာ့ဘယ္ဘက္ေျခေထာက္ကမခံမရပ္နိုင္ေအာင္နာက်င္သြားသည္..ၾကည့္လိုက္ေတာ့သစ္ကိုင္းခၽြန္တခုက်ေနာ့္ေပါင္မွာစိုက္ေနတာေၾကာင့္အားစိုက္ျပီးဆြဲႏႈတ္လိုက္သည္..ပါးစပ္ကသံကုန္ဟစ္ေအာ္မိသလိုလူကလည္းအသဲခိုက္ေအာင္နာက်င္မႈ႕ေၾကာင့္ကတုန္ကယင္နဲ႔သတိလစ္ခ်င္သလိုလိုျဖစ္လာျပန္သည္..ေသြးတို႔ကျဖာဆင္းလာတာေၾကာင့္လည္ပင္းကမာဖလာကိုခၽြတ္ျပီးတင္းက်ပ္စြာပတ္စည္းလိုက္ရသည္..

က်ေနာ္ထဖို႔အၾကိမ္ၾကိမ္ၾကိဳးစားသည္..ေျခေထာက္ကေထာက္မရဘဲျပန္လဲက်သည္..ထပ္ခါထပ္ခါေအာ္သည္..ျပန္ထူးသံကိုမၾကားရ..က်ေနာ့္ေဘးလြယ္အိတ္ဘယ္ေရာက္ေနပါလိမ့္..အေတာ္လွမ္းလွမ္းမွာလြယ္အိတ္ကိုေတြ႕ရတာေၾကာင့္အံၾကိတ္ျပီးတရြတ္ဆြဲေရႊ႕သည္..နာလိုက္တာမွတကိုယ္လံုးေခၽြးသီးေခၽြးေပါက္ေတြထြက္လာသည္..၅ေပေလာက္ရွိသည့္ေနရာေလးကိုဆယ္မိနစ္ေလာက္သြားလိုက္ေတာ့မွက်ေနာ့္ေဘးလြယ္အိတ္ကိုရသည္..အိတ္ကိုဖြင့္ျပီးမီးျခစ္ကိုထုတ္သည္..မီးေရာင္ျမင္ရင္က်ေနာ့္ကိုလာကယ္မွာဘဲ..

ဒါေပမယ့္ဒီျမက္ေတာကိုမီးရႈိ႕ရင္ဘယ္လိုမွမေျပးနိုင္ေသာက်ေနာ္ပါမီးသျဂိဳ ၤလ္ျပီးသားျဖစ္သြားမွာေသခ်ာေနျပီ..စိတ္ဓါတ္တို႕က်ျပီးလူကအားငယ္သြားသည္..က်ေနာ္ဒီေတာၾကီးထဲတေယာက္တည္းညမအိပ္ရဲပါ....
-------------------------------------By KK
ဆက္ရန္

Read More

ဒီရင္နားပါအရိုင္းလိပ္ျပာ..(၈)

ဒီေန႔ေတာ့ငွက္ၾကည့္ဖို႔က်ေနာ္ပါဆရာတို႔နဲ႔လိုက္ခဲ့သည္..ေတာထဲမွာငွက္ေတြကေတာ့ဘာသာဘာ၀ပ်ံလိုက္၀ဲလိုက္ပါ..ဂ်ာမန္ၾကီးေတြနဲ႔ဆရာကေတာ့မွန္ေျပာင္းနဲ႔လိုက္ၾကည့္လိုက္၊ဓါတ္ပံုရိုက္လိုက္နဲ႔အလုပ္ရႈပ္ေနသည္..ဂ်ာမန္ေတြလက္ထဲမွာေတာ့ဓါတ္ခဲနဲ႔သံုးရတဲ့လက္တ၀ါးသာသာလက္ေတာ့ပိစိေကြးေလး..ငွက္နဲ႔ပတ္သက္ေသာအခ်က္ေတြဘဲထဲ့ထားပံုရသည္..က်ေနာ္ကေတာ့သူငယ္ခ်င္းေက်ာ္စိုးမိုး၀င္လို႔သာလိုက္၀င္တာ..ငွက္ၾကည့္တာ၀ါသနာပါေပမယ့္သူတို႔ေတြလိုေတာ့အခ်ိန္ကုန္ေငြကုန္လူပင္ပန္းခံျပီးေလ့လာရေလာက္ေအာင္အထိလည္း၀ါသနာမၾကီးပါ..

ဒီေတာ့ဆရာတို႔ငွက္ၾကည့္ေနတဲ့မလွမ္းမကမ္းမွာမုဆိုးႏွစ္ေယာက္နဲ႔အတူက်ေနာ္လည္းေယာင္ေျခာက္ဆယ္ေပါ့..မုဆိုးေတြကေတာ့ပတ္၀န္းက်င္ကိုသတိနဲ႔ေလ့လာေနၾကသည္..စကားလည္းသိပ္မေျပာ..ေျပာစရာရွိတာကိုသူတို႔အခ်င္းခ်င္းရွမ္းလိုခပ္တိုးတိုးေျပာေတာ့က်ေနာ္နားမလည္..က်ေနာ့္မွာငွက္ေတြေမာ့ၾကည့္လိုက္၊ေဘးဘီၾကည့္လိုက္နဲ႔အေတာ္ပ်င္းလာသည္..

ဒါေၾကာင့္မုဆိုးေတြနားသြားျပီးစကားေျပာဖို႔ၾကံေတာ့မုဆိုးကအပင္ျမင့္ဆီေမာ့ၾကည့္ေနရင္းကလက္ကာျပသည္..သူၾကည့္သည့္ေနရာက်ေနာ္လိုက္ေမာ့ၾကည့္ေတာ့ဘာမွမေတြ႕..မုဆိုးကေတာ့ဒူးေလးႏွင့္အက်အနခ်ိန္ေနသည္..ျမွားတံေျပးထြက္သြားျပီးအပင္ေပၚကေတာေကာင္တေကာင္ဘုတ္ဆိုေသာအသံႏွင့္ေျမၾကီးေပၚက်လာသည္..မ်က္စိသာမလွ်င္တာ..စပ္စုခ်င္ေသာက်ေနာ္ေျပးေကာက္ပါသည္..ေၾကာင္တေကာင္..အိမ္ေၾကာင္ေတြထက္အေကာင္ပိုထြားျပီးမ်က္ႏွာကစုတ္ခၽြန္းခၽြန္းနိုင္သလိုလို..၅ပိႆ ာေလာက္ေတာ့ေအာက္ထစ္ရွိမည္..

ေတာထဲမွာေတာေကာင္သားစားရေတာ့မွာမို႔က်ေနာ္ကေတာ့ေပ်ာ္သြားသည္..မုဆိုးကေတာေၾကာင္အေသေကာင္ကိုလက္ထိပ္ေျခထိပ္နဲ႔နားရြက္ဖ်ားတို႔ကိုဓါးနဲ႔နည္းနည္းစီခုတ္ျပီးပစ္လိုက္သည္..ျပီးေတာ့ေျခေထာက္ဒေခါက္ခြက္ေၾကာကိုဓါးနဲ႔လွီးသည္..သစ္ကိုင္းတခုျဖတ္ျပီးေၾကာင္ကိုေျခလက္ၾကိဳးတုတ္ျပီးသစ္ကိုင္းမွာခ်ည္လိုက္သည္..ေတာထဲမွာဒီလိုမလုပ္လွ်င္ေသသည့္အေကာင္ကအပမွီျပီးျပန္ထေျပးတတ္သည္ဆို၏..ဒါလည္းက်ေနာ္မသိေသးေသာမွတ္စရာေပါ့..

ဒီေန႔မျပန္ခင္ေနာက္မုဆိုးကေမ်ာက္တေကာင္ပစ္ခ်လိုက္နိုင္ျပန္သည္..က်ေနာ့္ကိုေမ်ာက္ေခ်းခါးဟင္းခ်က္ေကၽြးမည္ဆိုဘဲ..ၾကားရံုနဲ႔က်ေနာ္တြန္႔သြားသည္..ေမ်ာက္ေခ်းကိုဟင္းခ်က္စားမွာက်ေနာ္ရြံတယ္ဆိုေတာ့မုဆိုးကရီသည္..ေမ်ာက္ဆိုတာေတာထဲမွာအရြက္အညႊန္႕အနုေလးေတြ၊သစ္ဥသစ္ဖုေတြစားတာမို႔သူတို႔အူထဲကအစာကအလြန္ေဆးဘက္၀င္ေၾကာင္းရွင္းျပသည္..သူတို႔ကေမ်ာက္ကိုရရင္ေမ်ာက္ေခ်းခါးပါေသာအူကိုအေျခာက္လွမ္းထားျပီးဟင္းခ်က္ေတာ့မွနည္းနည္းစီထဲ့ခ်က္လွ်င္အလြန္အနံ႕ေမႊးျပီးအရသာရွိလွသည္ဆိုေလ၏..

ေန႔လည္စခန္းျပန္ေရာက္ေတာ့ကိုရွမ္းၾကီးခ်က္ထားသည့္ထမင္းႏွင့္အသားဘူးေဖာက္ကိုဘာရြက္မွန္းမသိတာနဲ႔ေရာေၾကာ္ထားတာနဲ႔စားျဖစ္သည္..သိပ္ေတာ့မဆိုးလွ..ကိုရွမ္းၾကီးေၾကာင္နဲ႔ေမ်ာက္ကိုင္တာကိုက်ေနာ္သြားစပ္စုသည္....ေၾကာင္ကိုမီးဖိုေပၚတြင္၀ါးႏွစ္ျခမ္းနဲ႔ညွပ္ျပီးမီးသင္းေနသည္...ေၾကာင္ေမြးမ်ားမီးေလာင္ကုန္သည္..အေမႊးကုန္ေလာက္မွေၾကာင္ကိုဓါးနဲ႔တကိုယ္လံုးျခစ္သည္..ေခါင္းျဖတ္ဗိုက္ခြဲအူထုတ္ျပီးဖက္ေပၚပံုလိုက္သည္..အသဲကိုယူျပီးသတ္သတ္ဖယ္သည္..

က်ေနာ္ကအသဲကိုမယူဘူးလားဆိုေတာ့အသဲထဲ့ခ်က္လွ်င္ေၾကာင္သားဟင္းသည္အလြန္ညွီသည္ဆိုသည္..ေၾကာင္၏ေက်ာကုန္းကိုဓါးနဲ႔ခြဲျပသည္..ပိုက္ကြန္သ႑ာန္အဆီျပင္ပါးပါးတခု...ေၾကာင္အသဲကိုစားခ်င္လွ်င္ထိုအဆီျပင္ကိုအရင္ခြာျပီးအိုးထဲမွာအပူေပး..ဆီျဖစ္လာေတာ့ေၾကာင္အသဲကိုထဲ့ေၾကာ္..ျပီးမွဟင္းခ်က္တဲ့ထဲထဲ့ရင္ေတာ့မညွီဘူးဆိုသည္..ခုေတာ့ေတာထဲမွာကရိကထမ်ားတာအခ်ိန္မေပးနိုင္လို႔ပစ္လိုက္ရျပီ..ေမ်ာက္ကိုလည္းေခါင္းျဖတ္ျပီးအေရခြံဆုတ္သည္..ေမ်ာက္အေရခြံကိုေတာ့မပစ္ဘဲေဘးမွာခ်ထားသည္..ကိုရွမ္းၾကီးေတာေကာင္ႏွစ္ေကာင္ကိုင္ျပီးေတာ့ခ်က္ဖို႔ျပင္ရင္းကက်ေနာ့္ကိုေရစပ္နဲ႔မနီးမေ၀းကခပ္ေျပာင္ေျပာင္ျဖစ္ေနေသာေျမေနရာေလးကိုေခၚသြားသည္..

ထိုေျပာင္တင္းတင္းနဲ႔က်စ္ေနေသာျဖဴျပာမြဲမြဲအေရာင္သန္းသည့္ေျမကဆားက်စ္တြင္းတဲ့..တိရိစာၦန္ေတြဆားဓါတ္လိုရင္လာလ်က္တဲ့ေနရာဟုေျပာသည္..အခုေတာ့ဓါးမႏွင့္ထိုဆားက်စ္ေျမနည္းနည္းျခစ္ထားေပးပါဟုေျပာသည္..အေတာ္မာက်စ္ေသာေျမမို႔က်ေနာ္ေခၽြးေတာင္စို႔သြားသည္..ကိုရွမ္းၾကီးကေမ်ာက္အေရခြံကိုဆားက်စ္ေျမအျပည့္သုတ္ျပီးလိပ္သည္..ျပီးေတာ့ၾကိဳးနဲ႔စည္းထားလိုက္သည္..တြင္းတခုတူးျပီးေတာေကာင္ေဘးထြက္ပစ္ရမည့္အစိတ္အပိုင္းမ်ားကိုျမဳပ္ပါေတာ့သည္..

ေမ်ာက္သားမ်ားကိုေတာ့အေျမွာင္းလိုက္လွီးျပီးမီးဖိုေပၚမွာ၀ါးတန္းနဲ႔က်ပ္တင္ထားသည္..ညစာကေတာ့ျမိဳ႔ေပၚမွာမရနိုင္ေသာေတာေၾကာင္သားခ်က္..ေၾကာင္အေရခြံက၀က္ေခါက္ထက္ေတာင္ေကာင္းေသး..တထုတ္ထုတ္နဲ႔၀ါးေကာင္းလွသည္..ေမ်ာက္ေခ်းခါးဟင္းကေတာ့ခါးသက္သက္အရသာနဲ႔ခပ္ေမႊးေမႊး..က်ေနာ္ကေတာ့သိပ္မၾကိဳက္လို႔နည္းနည္းဘဲစားျပီးေတာေၾကာင္သားဘဲအ၀တြယ္ေတာ့သည္..ဆရာနဲ႔ဂ်ာမန္ၾကီးေတြေတာ့က်န္းမာေရးေကာင္းသည္ဆိုကာအေတာ္အားေပးၾကပါသည္..

မိုးခ်ဳပ္လာတာမို႔မေန႔ကလိုဘဲလင့္စင္ေပၚတက္ေနၾကရသည္..အေတာ္ေမွာင္မဲလာခ်ိန္မွာက်ေနာ္တို႔စခန္းခ်ရာနဲ႔မနီးမေ၀းက၀ါးရံုတြင္မီးသီးေတြထြန္းထားသလိုအလင္းေရာင္ေလးေတြအမ်ားအျပားေပၚလာတာေတြ႔ေတာ့မုဆိုးကိုလက္ကုတ္ျပလိုက္သည္..မုဆိုးက၀ါးမီးစုန္းဟုေျပာျပသည္..တခါတရံမွေပၚတတ္ျပီးမင္းကံေကာင္းလို႔ျမင္ရတာဆိုသည္..ဆရာနဲ႔ဂ်ာမန္ေတြလည္းေလ့လာနိုင္ေအာင္မုဆိုးကအေျခအေနကိုအကဲခတ္ျပီးေလွကားျပန္ခ်ေပးလိုက္ပါသည္..

ေအာက္ေရာက္ေတာ့မီးပံုကိုမီးထပ္ထဲ့ျပီးလွမ္းျမင္ေနရတဲ့၀ါးရံုနားကိုသြားၾကည့္ၾကသည္..၀ါးရြက္ဖ်ားေလးေတြမွာမီးေလးေတြထြန္းထားသလိုအလင္းေရာင္ထြက္ေပၚေနတာေတြ႕ရသည္..ပတ္၀န္းက်င္တခုလံုးလင္းေလာက္ေအာင္မစူးရွဘဲသူ႔၀ါးပင္နားတြင္သာခပ္မွိန္မွိန္အလင္းေရာက္ပါသည္..၀ါးပင္အားလံုးလင္းေနတာမဟုတ္ဘဲတပင္ထဲကသာလင္းေနျခင္းျဖစ္သည္..ၾကာၾကာစိုက္ၾကည့္လွ်င္မွိန္ျပီးေပ်ာက္ကြယ္သြားသလိုထင္ရျပီးမ်က္လံုးကိုခနမွိတ္ျပီးျပန္ဖြင့္လိုက္ေတာ့နဂိုအတိုင္းလင္းေနတာေတြ႕ရျပန္သည္..ထူးဆန္းေပစြ..

မုဆိုးကက်ေနာ္တို႔ကိုသိပ္ၾကာၾကာမေနေစဘဲလင့္စင္ေပၚျပန္တက္ၾကဖို႔ေျပာလာသည္..ထံုးစံအတိုင္းဂ်ာမန္ၾကီးကေတာ့ဓါတ္ပံုရိုက္ယူေနေသးတာေပါ့..လင့္စင္ေပၚျပန္တက္လာျပီး၀ါးရံုဆီေမွ်ာ္ၾကည့္ေတာ့သီတင္းကၽြတ္မီးထြန္းထားသလိုမီးေရာင္ေလးတဖ်တ္ဖ်တ္ျမင္ေနရတုန္း..မနက္က်ေနာ္နိုးေတာ့အရင္ဆံုးၾကည့္မိတာ၀ါးရံုဆီ...ဘာမွမထူးျခား..တူညီေသာ၀ါးပင္မ်ားသာ..ဘယ္အပင္ကမီးေရာင္ထြက္တာပင္မသိရေတာ့..ေတာ၏မာယာကေတာ့သဲကိုးျဖာမကေအာင္မ်ားလွပါသည္..
---------------------------------------By KK
ဆက္ရန္

Read More