စိုး၀င္းတေယာက္ခြင့္ရက္ေစ့လ ို႔တပ္ျပန္ရေပမယ့္စိတ္တို႔က ခင္သက္ေ၀အပါးက်န္ေနခဲ့သည္.. ဒီေတာ့လည္းစာေရးရတာေပါ့..ခင ္သက္ေ၀ကသူ႔အိမ္လိပ္စာနဲ႔စာမ ေရးခိုင္းဘဲသူငယ္ခ်င္း အိမ္လိပ္စာနဲ႔ေရးခိုင္းသည္..မိဘေ တြကစာလာတာမၾကိဳက္ဟုဆိုေတာ့လ ည္းသူ႔အလိုက်ေပါ့..တေယာက္နဲ႔ တေယာက္သိနားလည္ေနေပမယ့္ဘာမ ွလည္းထုတ္ေဖာ္မေျပာျဖစ္..ခ် စ္သူမက်..သူငယ္ခ်င္းမကေပါ့. ..သတိရရင္ၾကည့္ဖို႔ဓါတ္ပံုေ လးတပံုအမွတ္တရေတာင္းတာကိုအင္းမ လုပ္အဲမလုပ္.. အတန္တန္ေျပာေတ ာ့မွျပန္မယ့္ေန႔ဘူတာလိုက္ပို႔ျပီးရထားေပၚတက္ခါနီးစာအိတ္ေလးတခုထုတ္ေပးသည္.. ကိုယ့္မ ွာေတာ့ေပ်ာ္လြန္းလို႔..ရထား ထြက္ေတာ့လက္တျပျပႏွင့္..စာအ ိတ္ေလးကိုေဖာက္ၾကည့္ေတာ့ကတ္ ျပားအျဖဴတခုကိုပို႔စကတ္ဆိုက ္ညွပ္ထားျပီးအလယ္တြင္ပါ့စ္ပ ို႔ပံုေလးတပံုကပ္ထားသည္.. အျ ဖဴအမဲပံုေသးေသးေလးကိုၾကည့္ျ ပီးေတာ္ေတာ္ေနာက္တာဘဲလို႔ျပ ံဳးမိလိုက္ေသးေသာ္လည္း.. ဘယ္ တတ္နိုင္မလဲ..သူသထာသေလာက္ေပ ါ့..ကိုယ့္မွာေတာ့သူေတာင္းေ တာင္း..မေတာင္းေတာင္း.. ေပးခ ်င္လြန္းလို႔အတင္းအမွတ္တရေပ းပစ္ခဲ့တာေလးပံုေတာင္..
သူမၾ ကည့္ခ်င္လည္းၾကြက္သာေျခာက္ေ ပေရာ့..ဒီေမာင္ကေတာ့မျဖံဳေပ ါင္..
ပံုေသးေသးေလးရလာေတာ့လည္းသြာ းေလရာသယ္ရလြယ္တာေပါ့ေလ..
ပံုေသးေသးေလးရလာေတာ့လည္းသြာ
သူမ ်ားမျမင္ေအာင္ခိုးၾကည့္ရတာအ ေမာ..သတိရတိုင္းစာေရးတာကလည္ းမနည္းမေနာ..
စာေရးစကၠဴဖိုးေ တာင္အေတာ္ကုန္ေပမယ့္ခင္သက္ဆ ီကေတာ့စာေလးငါးေစာင္ေရာက္မွ တေစာင္ျပန္သည္..ကိုယ့္မွာလည ္းသမီးရည္းစားမဟုတ္ေတာ့ခ်စ္ ေၾကာင္းၾကိဳက္ေၾကာင္းလည္း
ေရ းမရဘဲတပ္ထဲရဲေမေတြရန္ျဖစ္လိ ု႔ေျဖရွင္းေပးတာကအစရိပ္သာေရ ွ႕ေခြးႏွစ္ေကာင္ကိုက္တာအဆံု း.. ကိုယ့္ျခင္ေထာင္ေၾကာင္ေသ းပန္းလို႔မနက္အေစာၾကီးထေလွ် ာ္ရတာပါမခ်န္စာျဖစ္ေအာင္ေရး လာလိုက္တာစာေရးဆရာေတြေတာင္င ိုေလာက္ပါရဲ႕..
ခင္သက္ကိုခ်စ္ေနမိေပမယ့္သူဖ ြင့္မေျပာရဲေသးပါ..ခင္သက္အေ ျခအေနကအေတာ္ျပည့္စံုမွန္းသူ သိေနသည္ေလ..သူ႔လိုစစ္သားဘ၀ဆ ိုတာကလစာနဲ႔ရိကၡာႏွစ္မ်ိဳးသ ာကိုယ္ပိုင္ပစၥည္း..
ခင္သက္ကိုခ်စ္ေနမိေပမယ့္သူဖ
ဒါေလးေတ ာင္ဟိုျဖတ္ဒီျဖတ္ကရွိေသး..ခ င္သက္လိုမိန္းကေလးတေယာက္ကို တင့္ေတာင့္တင့္တယ္လက္ထပ္နို င္ဖို႔မလြယ္ေသးတဲ့ဘ၀..ဒီၾကာ းထဲကိုယ့္ကိုယ္ကိုမပိုင္..
က ိုယ့္အသက္ကိုယ္မပိုင္..ေနာက ္ဆံုးကိုယ့္နာမည္ေတာင္ကိုယ္ မပိုင္..စိုး၀င္းအရင္နာမည္က သူရစိုး..ေဟာ..တပ္ထဲေရာက္ေတ ာ့သူရဆိုတဲ့နာမည္ကိုေျပာင္း ရေတာ့စိုး၀င္းျဖစ္..
မဟုတ္ရင ္တပ္ထဲမွာကသူရႏွစ္မ်ိဳးျဖစ္ ေနမည္ေလ..မေအေပးသူရႏွင့္နို င္ငံေတာ္ေပးသူရ..
ဒီေတာ့မေအေ ပးလိုက္သည့္သူရေတြကေနာက္ဆုတ ္ေပးလိုက္ရျပီးနာမည္ေျပာင္း ေစသတည္းေပါ့..
ဘာဆိုဘာမွမပိုင္ေတာ့ခ်စ္သူက ိုေပးစရာရင္ထဲကသစၥာႏွလံုးသာ းနဲ႔လစာရိကၡာသာရွိတဲ့ဘ၀မို႔ ၾကမ္းတမ္းတဲ့ဘ၀ထဲေခၚခ်င္ေပမ ယ့္မလာေစခ်င္ပါ..
ဘာဆိုဘာမွမပိုင္ေတာ့ခ်စ္သူက
ခ်မ္းသာသည္ ့မိန္းမတေယာက္စီမိမိကိုယ္ကိ ုေရာင္းစားထားေသာခပ္ညံ့ညံ့အ စြမ္းအစမရွိတဲ့ေယာက်္ားတေယာ က္လည္းအျဖစ္မခံခ်င္ပါ..တခ်ိ ဳ႔ေသာသူေတြလုပ္ေနေသာလမ္းစဥ္ ကခ်မ္းသာဖို႔ျဖတ္လမ္းေပမယ့္ သူကေတာ့ေယာက်္ားတေယာက္ရဲ႕အာ းမာန္နဲ႔သာတိုးတက္လိုပါသည္. .
မိန္းမထမိန္နားခိုစားသူလို ႔အေျပာမခံခ်င္ပါ..ဒါေၾကာင့္ ျပည့္စံုေသာခင္သက္ကိုသူခ်စ္ ေၾကာင္းမေျပာျဖစ္ခဲ့ပါ..
သူျပင္ဦးလြင္တြင္သင္တန္းတက ္ရခ်ိန္မွာေတာ့လူၾကံဳနဲ႔စား စရာမ်ားေရာက္လာတတ္ပါသည္..
သူျပင္ဦးလြင္တြင္သင္တန္းတက
ခင ္သက္တေယာက္အသင့္စားသံုးနိုင ္ေသာစားစရာမ်ားကို၀ယ္ျခမ္းထ ဲ့ေပးလိုက္တတ္သည္..ဒီလိုသူ႔ သံေယာဇဥ္ေလးေတြကိုျပတတ္ေတာ့ လည္းရင္မွာၾကည္နူးမႈကအတိုင္ းမသိျဖစ္ရျပန္ပါေတာ့သည္..
ဒီ လိုနဲ႔သူျပင္ဦးလြင္တြင္သင္ တန္းကာလျပီးဆံုးခါနီးေလးမွာ ေတာ့ခင္သက္ဆီကစာတေစာင္ေရာက္ လာသည္..သူ႔မိဘမ်ားကသူမကိုအိ မ္ေထာင္ခ်ေပးေတာ့မည္..ဖခင္၏ အလုပ္မွသစ္ေတာအရာရွိေလးတေယာ က္နဲ႔ဆိုဘဲ..စာကိုဖတ္ရင္းမ် က္လံုးေတြလည္းျပာေ၀သြားခဲ့သ ည္..
သူလက္လႊတ္နိုင္မလား..ခင ္သက္ကိုလက္လႊတ္ဖို႔သူေတြးရေ တာ့မည္..တေနလံုးသူစိတ္နဲ႔လူ မကပ္ပါ..ဘာလုပ္လုပ္အေယာင္ေယ ာင္အမွားမွား..တကယ္တမ္းဆံုး ရံႈးရမည္ဆိုေတာ့ေယာက်္ားတန္ မဲ့သူမ်က္ရည္၀ဲမိသည္..သူဘာေ ျပာရမလဲ...စာရြက္တရြက္ကိုဆြ ဲယူျပီးသူခ်ေရးလိုက္သည္..
ခ် စ္တယ္...ေတာ္ျပီ..တျခားဘာမွ မလို..ျပည့္စံုျပီ..
ဒီစာႏွစ ္လံုးသည္တဘ၀စာျပီးျပည့္စံုတ ဲ့သတၱိခြန္အားမ်ားကိုေမြးဖြ ားေစခဲ့သည္..
ဒီစာေလးကိုသူခင ္သက္ဆီပို႔လိုက္သည္..ဒါဟာသူ ႔တသက္ပထမဆံုးရည္းစားစာ..
ဒီစ ာေလးမွာသူ႔ရဲ႕ေယာက်္ားေကာင္ းတေယာက္ရဲ႕တာ၀န္ယူနိုင္မႈအက ုန္ပါသည္..
သူသင္တန္းဆင္းေတာ့ရန္ကုန္ကိ ုလာခဲ့သည္..ခြင့္ကမရ..
သူသင္တန္းဆင္းေတာ့ရန္ကုန္ကိ
ခင္သက ္မိဘမ်ားကလည္းသူနဲ႔သေဘာမတူန ိုင္..သူ႔သမီးေလးမုဆိုးမျဖစ ္နိုင္တဲ့လမ္းကိုမလွမ္းေစခ် င္..
သူမိသားဖသားပီပီခ်စ္သူက ိုေတာင္းရမ္းလက္ထပ္ယူခ်င္ပါ သည္..ခ်စ္သူကိုဂုဏ္မငယ္ေစလိ ုပါ..
ဒါေပမယ့္သူ႔ထက္သတၱိေကာ င္းျပီးျပတ္သားေသာခင္သက္ကအထ ုတ္ကေလးဆြဲလို႔ခ်စ္သူေနာက္
ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္လိုက္လာခဲ့ ပါေတာ့သည္..
ခုေတာ့လည္းစပါျပ ီႏွစ္ေယာက္တစ္ဘ၀...
ရထားေပၚတြင ္တေယာက္လက္ကိုတေယာက္က်စ္က်စ ္ပါေအာင္ဆုပ္ရင္း
ေရွ႕ဆက္ရမည ့္ဘ၀တိုက္ပြဲအတြက္အားမာန္ေတ ြအျပည့္ႏွင့္..
-------------------------- -------BY KK
ဆက္ရန္
--------------------------
ဆက္ရန္








0 comments:
Post a Comment