မီးဖိုေခ်ာင္အျပင္ဘက္ထြက္သည ့္တံခါးကိုတြန္းအဖြင့္ျမင္လ ိုက္သည့္ျမင္ကြင္းကလူကိုမူး မိုက္သြားေစသည္..
-
အလို..ဘုရားးးဘုရားးးးဒါ..ဒ ါ....ကၽြန္မအိပ္မက္ထဲကရႈခင္ း..ဟုတ္တယ္..ဒီငွက္ေပ်ာပင္အ ုပ္အုပ္ကအိပ္မက္ထဲကအတိုင္းပ ါဘဲလား..ဒါဆိုသားၾကီးကေရာ.. .
-
ကၽြန္မအေတြးေတြနဲ႔လံုးခ်ာလိ ုက္သြားသည္..အိမ္ျပင္ကိုလွမ ္းအထြက္ေျခအစံုကိုလာတိုးေသာ အေမြးနုမ်ားေၾကာင့္ရုတ္တရက္ လန္႔သြားသည္..ငံု႕ၾကည့္ေတာ့ သားေတာ္ေမာင္၏ခ်စ္ေခြးေလးတိ ုနီ...သူ႕သခင္ကဒီေကာင့္ကိုေ တာ္ေတာ္ခ်စ္တာ..သူတို႔မိသား စုလိုက္အိမ္လာရင္ဒီေကာင္ေလး တိုနီပါေနက်..ျမပန္းႏြယ္ကသိ ပ္ခ်စ္ပံုမရေသာ္လည္းသားျဖိဳ းေ၀ကေတာ့သဲသဲလႈပ္..ကၽြန္မသာ းသည္အလြန္အၾကင္နာတရားၾကီးသူ တေယာက္..တိုနီေလးခမ်ာသူ႔သခင ္မရွိသျဖင့္အိမ္ျပင္ထုတ္ခံထ ားရပံုရွိသည္..သားကသူ႔ေခြးက ိုအိမ္ေပၚမွာတင္ေမြးထားတာကိ ုး..ကၽြန္မတိုနီ႔ကိုအသာပြတ္ ေပးျပီးငွက္ေပ်ာပင္အုပ္အုပ္ ဆီလွမ္းထြက္ခဲ့သည္..ဘာမွေတာ ့မထူးျခား..ဒီနားမွာၾကြက္ေသ ပစ္ထားသလားေတာ့မသိ..အနံ႕ကေတ ာ့ပုတ္အဲ့အဲ့နံေနသလိုပင္... တိုနီကငွက္ေပ်ာပင္တအုပ္နားလ က္ႏွင့္သြားတူးေနသည္..ယခင္လ ည္းတူးေနပံုရသည္..ေခြးတ၀ပ္စ ာက်င္းေလးေတာင္ျဖစ္ေနျပီ..အ ိမ္ျပင္ထုတ္ထားတာေၾကာင့္သူအ ိပ္ဖို႔ေနရာလုပ္ေနသည္ထင္သည္ ..ထိုအခ်ိန္တြင္...
-
အေမ..အေမ..ဘာလုပ္ေနတာလဲဟင္. .
-
ေခၚသံႏွင့္အတူျမပန္းႏြယ္သုတ ္သီးသုတ္ပ်ာအနားေရာက္လာသည္. .ဖိနပ္ပင္မပါ..ေအာ္..ေနတာထိ ုင္တာစနစ္မက်လိုက္တာေနာ္..
-
ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး..တိုနီ႔ကိုေ တြ႕လို႔လာၾကည့္တာပါ..ဒီနားက အနံ႕မေကာင္းဘူး..ၾကြက္ေသမ်ာ းပစ္ထားသလား...
-
အင္း..ဟုတ္မွာေပါ့အေမ..ကိုမ င္းနိုင္ကိုရွာျပီးရွင္းခို င္းလိုက္ပါ့မယ္..ေစာေစာစီးစ ီးေအးပါတယ္အေမရယ္..အိမ္ထဲလာ ပါ..
-
၀ုတ္..၀ုတ္..ဂီးးးး
-
ေအာ္..ဒီေခြးဟာ..လာ..လာ...အ ေမ
-
ကၽြန္မျမပန္းႏြယ္ႏွင့္အတူအိ မ္ထဲလိုက္၀င္ခဲ့ေပမယ့္စိတ္ထ ဲမွာဘ၀င္မက်..တိုနီကဘာလို႔ျ မပန္းႏြယ္ကိုရန္သူလိုေဟာင္ေ နမာန္ဖီေနတာလဲ..တကယ္ဆိုသူ႔သ ခင္မဟုတ္လား..ေန႔ခင္းပိုင္း ကၽြန္မအခန္းျပတင္းေပါက္မွလွ မ္းအၾကည့္ငွက္ေပ်ာပင္အုပ္နာ းတြင္တိုနီ႔ကိုမင္းနိုင္ဆို ေသာဒရိုင္ဘာေလးကဆာလာအိတ္နဲ႔ အုပ္ဖမ္းျပီးေခၚသြားတာေတြ႕လ ိုက္ရသျဖင့္ျမပန္းႏြယ္ကိုကၽ ြန္မသြားေမးမိသည္..
-
သမီး..ျမပန္းႏြယ္..တိုနီ႕ကိ ုဒရိုင္ဘာေကာင္ေလးဖမ္းသြားပ ါလား..
-
ဟုတ္တယ္အေမေရ..တိုနီကအခုတေလ ာေခြးရူးျပန္ခ်င္ေနသလိုဘဲ.. မနက္ကအေမျမင္တဲ့အတိုင္းဘဲ.. သခင္ကိုျပန္မာန္ဖီေနတာ..ဒါေ ၾကင့္ကေလးေတြကိုအႏၱရာယ္မျဖစ ္ရေအာင္ဖမ္းျပီးဘုန္းၾကီးေက ်ာင္းပို႔ခိုင္းလိုက္တာ..
-
ဟယ္..မနက္ကေတာ့အေမ့ကိုလာပြတ ္လို႔..အေကာင္းပါ..ေတာ္ၾကာရ ူးခ်င္ေနတာဆိုလည္းဘုန္းၾကီး ေက်ာင္းကလူအမ်ားနဲ႔ပိုဆိုးမ ွာေပါ့..
-
ဘုန္းဘုန္းကိုသမီးေလွ်ာက္ထာ းျပီးသားအေမ..ဘုန္းဘုန္းကေဆ းကုေပးမွာပါ..
-
ေအးေပါ့ေလ..ညည္းတို႔ေခြးဘဲဟ ာ..ဒါနဲ႔သားတေန႔လံုးဖုန္းမဆ က္ေသးပါလား..
-
ဆက္မွာေပါ့အေမရယ္..မအားလို႔ ျဖစ္မွာေပါ့..
-
ေအး..ေအး..ဆက္ရင္ေခၚဦး..
-
ဟုတ္ကဲ့အေမ
-
ထိုေန႔ကညေနေစာင္းသည့္တိုင္သ ားဖုန္းမလာ..ညေနေစာင္းပိုင္ းက်ဳရွင္မွျပန္လာေသာေျမးႏွစ ္ေယာက္ကိုထမင္းခြံ႕ေနရင္းေမ းၾကည့္သည္..
-
သားသားတို႔ေဖေဖကိုမလြမ္းဘူး လား..ေဖေဖဖုန္းဆက္ေသးလား
-
ဟင့္အင္းဖြားဖြား..ေဖေဖကဒီတ ခါအေစာၾကီးသြားတာ..သားတို႔ေ တာင္မနိုးေသးဘူး..ခါတိုင္းဆ ိုသားတို႔ကိုႏႈတ္ဆက္ေနၾက..ဒ ီတခါအေစာၾကီးသြားလို႔သားတို ႔အိပ္ေရးပ်က္မွာစိုးလို႔မႏႈ ိးတာလို႔ေမေမကေျပာတယ္..ဖုန္ းလည္းဆက္ဘူး..ခါတိုင္းဆိုသာ းတို႔ဘာလိုခ်င္လဲဖုန္းဆက္ေမ းေနၾက...
-
ဟုတ္လား..သားတို႔ေမေမေျပာေတ ာ့ဖုန္းဆက္ေသးတယ္ဆို..
-
ဟုတ္လား..သားမသိလိုက္ဘူး..
-
ေအး..ေအး..ဘာမွမဟုတ္ပါဘူးကြ ယ္..ထမင္းစားေနာ္..
-
ကၽြန္မဒီေန႔လည္းအေတြးေတြနဲ႔ အိပ္မေပ်ာ္...ညဥ္႕သန္းေခါင္ ေက်ာ္တြင္အသံသဲ့သဲ့ေၾကာင့္န ိုးလာသည္..ခပ္သဲ့သဲ့စကားေျပ ာသံၾကားေနရသလိုရွိသည္..အသာအ ယာအိပ္ယာကထျပီးတံခါးကိုအသံမ ျမည္ေအာင္ဖြင့္လိုက္ျပီးအျပ င္ကိုေခ်ာင္းၾကည့္သည္..ဧည့္ ခန္းတြင္ညဥ့္အိပ္မီးမွိန္မွ ိန္ကလြဲလို႔ဘာမွမရွိ..အသံကေ နာက္ေဖးမီးဖိုေခ်ာင္ဘက္မွ.. အသာအယာေျခဖြနင္းျပီးမီးဖိုဖ က္ေလွ်ာက္လိုက္သည္..မီးဖိုထ ဲတြင္ဘာမွမရွိ..ဒါဆိုနားၾကာ းမွားသလား..ျပန္လွည့္အထြက္မ ီးဖိုေဘးစတိုခန္းထဲကအသံသဲ့သ ဲ့..ေသခ်ာစြာသဲသဲကြဲကြဲမၾကာ းရေသာ္လည္းျမပန္းႏြယ္နွင့္ေ ယာက်္ားတေယာက္အသံ...တိုးတို းက်ိတ္က်ိတ္တခုခုကိုအေျခအတင ္ေျပာေနပံုရသည္..အင္း..ထင္သ ည့္အတိုင္းဘဲ...အိပ္ခန္းထဲသ ို႔မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ကာျပန္ ၀င္လာခဲ့သည္...စိတ္ထဲမွာပူစ ပ္ပူေလာင္..အိပ္ခန္းျပတင္းက ိုအသာဖြင့္လိုက္ေတာ့အျပင္ဘက ္မွာလျပည့္ခါနီးမို႔လေရာင္ျ ဖာေနသည္..ငွက္ေပ်ာပင္အုပ္ဆီ အၾကည့္တခ်က္ေရာက္သြားစဥ္လေရ ာင္ေအာက္တြင္တိုနီတူးထားေသာ ေျမက်င္းေလးအနီးလူတေယာက္ကို ၀ိုးတ၀ါးေတြ႕လိုက္သည္..သည္ပ ံုပန္းသ႑ာန္...ရင္ထဲမွာစြဲထ င္ေနသည့္သားရဲ႔ပံုဟန္..ေသခ် ာမ်က္လံုးပြတ္ၾကည့္ေတာ့၀ိုး တ၀ါးႏွင့္ေပ်ာက္ကြယ္သြားသည္ ..စိတ္ထဲတြင္တခုခုကိုေသခ်ာသ လိုရွိသြားသည္..ကၽြန္မမိခင္ ေလ..အေမတေယာက္ဆိုတာမေမြးခင္ ကတည္းကကိုယ့္သားသမီးစားခ်င္ တာကိုခ်င္ျခင္းတပ္တတ္သူ..ေမ ြးဖြားလာေတာ့လည္းစကားမေျပာတ တ္ခင္အူ၀ဲဆိုကတည္းကနို႔ဆာတာ လား..ဗိုက္နာတာလား..ေနမေကာင ္းတာလား..ေလထိုးတာလား..တခြန ္းမွမေျပာေပမယ့္စိတ္ျခင္းအလ ိုလိုဆက္သြယ္ျပီးသိရွိတတ္ေသ ာသူ..အခုကၽြန္မစိတ္ထဲအလိုလိ ုသိျပီ..သားမေျပာနိုင္ေပမယ္ ့ကၽြန္မနားလည္ေနပါျပီ..ဒိေတ ာ့ကၽြန္မလုပ္စရာတခုဘဲရွိေတာ ့သည္..စိတ္ကိုေအးေအးထားျပီး တရားမွတ္ၾကည့္ေနလိုက္သည္..မ နက္ျဖန္တြင္ၾကံဳေကာင္းၾကံဳလ ာနိုင္သည့္ကံၾကမၼာဆိုးၾကီးတ ခုအတြက္ကၽြန္မစိတ္ကိုျပင္ဆင ္ပါဦးမည္..
-
ဆက္ရန္
-
အလို..ဘုရားးးဘုရားးးးဒါ..ဒ
-
ကၽြန္မအေတြးေတြနဲ႔လံုးခ်ာလိ
-
အေမ..အေမ..ဘာလုပ္ေနတာလဲဟင္.
-
ေခၚသံႏွင့္အတူျမပန္းႏြယ္သုတ
-
ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး..တိုနီ႔ကိုေ
-
အင္း..ဟုတ္မွာေပါ့အေမ..ကိုမ
-
၀ုတ္..၀ုတ္..ဂီးးးး
-
ေအာ္..ဒီေခြးဟာ..လာ..လာ...အ
-
ကၽြန္မျမပန္းႏြယ္ႏွင့္အတူအိ
-
သမီး..ျမပန္းႏြယ္..တိုနီ႕ကိ
-
ဟုတ္တယ္အေမေရ..တိုနီကအခုတေလ
-
ဟယ္..မနက္ကေတာ့အေမ့ကိုလာပြတ
-
ဘုန္းဘုန္းကိုသမီးေလွ်ာက္ထာ
-
ေအးေပါ့ေလ..ညည္းတို႔ေခြးဘဲဟ
-
ဆက္မွာေပါ့အေမရယ္..မအားလို႔
-
ေအး..ေအး..ဆက္ရင္ေခၚဦး..
-
ဟုတ္ကဲ့အေမ
-
ထိုေန႔ကညေနေစာင္းသည့္တိုင္သ
-
သားသားတို႔ေဖေဖကိုမလြမ္းဘူး
-
ဟင့္အင္းဖြားဖြား..ေဖေဖကဒီတ
-
ဟုတ္လား..သားတို႔ေမေမေျပာေတ
-
ဟုတ္လား..သားမသိလိုက္ဘူး..
-
ေအး..ေအး..ဘာမွမဟုတ္ပါဘူးကြ
-
ကၽြန္မဒီေန႔လည္းအေတြးေတြနဲ႔
-
ဆက္ရန္








0 comments:
Post a Comment